Iз-за гары сокал вылятая…

Iз-за гары сокал вылятая,

Ой, там казачэнька, эй, патапая.

А там казачэнька патапая,

Ой, а яго бацька чуя, эй, не ратуе.

А яго бацька чуя, не ратуя,

Ходзя ж па беражку, эй, ỹсе дратуя. (бядуя)

Ходзя ж па беражку, ỹсе дратуя:

- Ой, загiнеш, сынку, эй, ты загiнеш.

Ой, загiнеш, сынку, ты загiнеш,

Каго ж верна любiш, эй, ты пакiнеш.

- Не загiну, татка, не загiну,

Каго верна люблю, эй, не пакiну.

Песня запiсана Лiцвiнка В., Раговiч У.

у в. Казацкiя Балсуны Веткаỹскага раена

Гомельскай вобл.

Сярод казацкiх песень выяỹляюцца таксама творы, якiя ỹзнiклi ỹ асяроддзi самiх казакаỹ. Яны вызначаюцца свабадалюбствам, маршавым, нават нейкiм залiхвацкiм, тэмпам, рытмам. Падмацоỹваецца гэта i шматлiкiмi клiчнымi iнтанацыямi, якiя так i хочацца падхапiць. Прыкметна адчуваецца непасрэдная сувязь такiх казацкiх песень Гомельшчыны з адпаведнай творчасцю данскiх i ỹкраiнскiх казакаỹ.

Ой, у полi ỹсе туман, ỹсе туман…

Ой, у полi ỹсе туман, ỹсе туман,

Гэй, гэй, ỹсе туман.

А ỹ тумане сiвы конь, сiвы конь,

Гэй, гэй, сiвы конь.

На iм едзе камандзiр наш баявы,

Гэй, гэй, баявы.

Вядзе сотню казакоỹ прама ỹ бой,

Гэй, гэй, прама ỹ бой.

Ỹражжа куля праляцела, як страла,

Гэй, гэй, як страла.

Маладога камандзiра ранiла,

Гэй, гэй, ранiла.

Там дзяỹчына цвет-калiну ламала,

Гэй, гэй, ламала.

Маладога камандзiра квецiла,

Гэй, гэй, квецiла.

Песня запiсана Раговiч У.
у в.Дуброва Светлагорскага р-на Гомельскай вобл.
Дз.М.Талочка